Տերն ու ծառան

Լինում  են,երկու եղբայր նրանք,աղքատ են լինում․ու վորոշում են գնալ աշխատելու,մեծը գնում մի հարուստի մոտ աշխատելու է

Ընդունվում,հետո պայմանեն դնում:Մի քիչ անցնում է մեծը աշխատանքից հոգնած գալիս է հարուստի մոտ,բայց հարուստը ելի ուղարկում է աշխատելու,ետքան բաներից հետո խեղճ մեծ եղբայրը հազար դրամը տալիս է և գլուծը կախ վերադարնում տուն:

Հետո փոքր եղբայրն է գնում ելի նույն հարուստի մոտ,նույն պայմանել իրենք են դնում,բայց փոքր եղբայրը ասում է որ չի ուզում հազար դրամի վրա գան,ավելի լավ կլինի որ երկու հազար դրամի վրա գան:

Հարուստը լսում է տղայի առաչարկը ուրախ համաձայնվում է:

Հետո ելի անցնում են օր էր ես փոքր եղբայրը  այն պիսի մի բան արեց հարուստի գլխին որ հարուստը հուսահատված երկուհազար դրամը տվեց գնաց:

Երկխոսություն Միշելի հետ

Միշե՛լ, որե՞րորդ դասարանում էս սովորում,-

,-Հարցրեց Մերին:

-Մերի՛,- ես սովորում եմ երորդ դասարանում,-

,-Ասաց Միշելը:

-Միշել՛ քանի տարե՞կան ես

,-Հարցրեց Մերին:

-Մերի՛ ես ութ տարեկանեմ:

,-Ասաց Միշե՛լը:

Թղթի հայտնագործումը

Թուղթը հիմնականում բուսական մանրաթելերից բաղկացած նյութ է:Առաջին անգամ թուղթը Եվրոպա է բերվել արևմուտքից: Այն հայտնագործվել է Չինաստանում, մոտ 105 թվականին Ցայ Լունի կողմից: Նա թթենու կեղևի էպիթելային հյուսվածքից գտավ թուղթ ստանալու մեթոդը: Չինացիները կեղևը աղում էին ջրի մեջ, որպեսզի մանրաթելերը առանձնանան, այնուհետև այդ զանգվածը լցնում էին սկուտեղի վրա, որի մեջ դրված էին բամբուկի բարակ, երկար շերտեր: Երբ ջուրը հոսում-քամվում էր, փափուկ թուղթը դնում էին հարթ մակերեսի վրա՝ չորանալու: Այդ նպատակի համար ծառայում էին բամբուկն ու հին լաթերը: Այդպես կեղևից թուղթ էին ստանում:

image

Չին առևտրականները ճանապարհորդում էին դեպի հյուսիս և արևելք ու այդպես հասան Սամարկանդ քաղաքը: Այնտեղ արաբները բացահայտեցին նրանց գաղտնիքը և այն բերեցին Իսպանիա: Այստեղից էլ թուղթ պատրաստելու գաղտնիքը սփռվեց ողջ աշխարհով:

Եվրոպացի գիտնականները որոշեցին թղթի պատրաստման համար օգտագործել վուշ և բամբակյա կտոր, քանի որ դրանք բաղկացած էին համեմատաբար երկար մանրաթելերից:

19-րդ դարում թղթի պատրաստման հիմնական նյութը փայտանյութն էր: Բավական երկար ժամանակ պետք եկավ, մինչև կարողացան ստանալ ներկայումս շրջանառության մեջ գտնվող թուղթը, որի վրա մենք գրում ենք, գրքեր ու թերթեր են տպագրվում:

19-րդ դարում թղթի պատրաստման հիմնական նյութը փայտանյութն էր: Բավական երկար ժամանակ պետք եկավ, մինչև կարողացան ստանալ ներկայումս շրջանառության մեջ գտնվող թուղթը, որի վրա մենք գրում ենք, գրքեր ու թերթեր են տպագրվում:

Գրիպի մասին տեղեկություներ

Գրիպ (ֆր.՝ gripper — ընդգրկել, փաթաթվել), ինֆլուենցա, սուր վարակիչ վիրուսային հիվանդություն, որը պարբերաբար կարող է ընդունել համաճարակային և աշխարհավարակ (պանդեմիա) բնույթ։ Հարուցիչի վիրուսն է՝ А, В և С տեսակի, որոնցից մի քանիսն ունեն իրենց ենթատեսակները։

Այն հայտնաբերել են անգլիացի վիրուսոլոգներ Ու․ Սմիթը, Ֆ․ Ու․ Էնդրյուսը և Պ․ Լեյդլոուն (1933 թվականին)։ Գրիպի յուրաքանչյուր բռնկում առաջանում է հարուցիչի նոր ենթատեսակով․ 1918 թվականի պանդեմիան («իսպանկա») առաջացել է А-0 վիրուսից, 1947 թվականին՝ А-1, 1957 թվականին՝ А-2 (Սինգապուր)։ 1959 թվականի համաճարակը պայմանավորված էր А2-ով և В-ով, 1961 թվականինը (ԱմերիկայումԵվրոպայում և Ասիայում)՝ А2-ով, 1963 թվականինը (Ամերիկայում)՝ А2։ Գրիպի հարուցիչի նոր հակածինային ենթատեսակների առաջացումը կապված է վիրուսի վրա իմունոլոգիական գործոնների ներգործությամբ, հակամարմինների ազդեցության ներքո գրիպի վիրուսի զգայուն հակածիններն ետ են զարգանում և փոխարինվում իմունիտետի հանդեպ կայուն նոր հակածիններով։ Վարակի աղբյուրը հիվանդ մարդն է, որը շրջապատի համար վտանգավոր է հիվանդության առաջին օրից մինչև լրիվ ապաքինումը։ Գրիպի հարուցիչն ախտահարում է մարդու շնչուղիների լորձաթաղանթը, որտեղից լորձի փոքրիկ մասնիկները վիրուսի հետ միասին հազալու, փռշտալու և խոսելու ժամանակ դուրս են թռչում և վարակում շրջապատի անձանց։

Բովանդակություն

Զարգացում

Գրիպի գաղտնի շրջանը 1-2 օր է։ Հիվանդությունը սովորաբար սկսվում է դողով, ջերմության բարձրացմամբ՝ 37°С, իսկ որոշ դեպքերում՝ 39-40°С։ Տենդագին վիճակը տևում է 3-5 օր։

Նախանշաններ 

Հիվանդի մոտ լինում են ընդհանուր թուլություն, դող, գլխացավեր, գլխապտույտ, անքնություն, լուսավախություն, ցավ ակնակապիճներում և գոտկատեղում, մարմնի ջարդվածություն, բութ ցավեր հոդերում, մկաններում և ոսկրերում, հաճախ՝ բկանցքի, ըմպանի և քթի լորձաթաղանթի բորբոքային երևույթներ, չոր հազ, փռշտոց։ Սկզբնական շրջանում քթըմպանի լորձաթաղանթի չորություն, իսկ ավելի ուշ՝ քթից շճային և շճաթարախային արտադրություն։ Հիվանդը լինում է անտարբեր, անշարժունակ, դեմքի մաշկը խոնավ, երբեմն՝ բշտիկավոր ցանավորումով։ Նկատվում է արյան ճնշման անկում, պուլսի դանդաղում։ Եթե հիվանդությունն ընթանում է առանց բարդությունների, ապա 2-3 օրից սկսում է առողջացման շրջանը և ավարտվում է 5-8-րդ օրերին։ Գրիպին յուրահատուկ են մի շարք բարդություններ, որոնցից ամենածանրը թոքերի բորբոքումն է այն խիստ վտանգավոր է երեխաների և ծերերի համար։ Ավելի հաճախակի բարդություններից են բրոնխիտը, միջին ականջի, քթի հարակից խոռոչների բորբոքումները։ Գրիպը կարող է սրել սրտաանոթային համակարգի հիվանդությունները։ Գրիպը հազվադեպ կարող է բարդանալ վիրուսային շճային մենինգիտով, էնցեֆալիտով և մենինգոէնցեֆալիտով։ Բուժումը՝ գամմա-գլոբուլին և այլ դեղամիջոցներ։ Խստիվ արգելվում է հակաբիոտիկների ընդունումը։

Կանխարգելում

Կանխարգելումը՝ հիվանդի մեկուսացում, անկողնային ռեժիմ, բնակչության մասսայական իմունացում, պատվաստումներ հակագրիպային կենդանի վակցինայով։ հիվանդին վիտամիններով հարուստ սնունդ

Բաղադրատոմս


 1 բաժակ կաթ,

·        ¼ թեյի գդալ աղացած սև պղպեղ,

·        1 թեյի գդալ մեղր,

·        ¼ թեյի գդալ աղացած դարչին:

Դեղամիջոցի պատրաստման եղանակը.

Կաթը հարկավոր է մի փոքր տաքացնել, այնուհետև գոլ կաթին ավելացնել ¼ թեյի գդալ աղացած սև պղպեղ ու լավ խառնել: Այս խառնուրդին ավելացնել նաև 1 թեյի գդալ մեղր ու ¼ թեյի գդալ դարչին, այնուհետև լավ խառնել մինչև մեղրը լուծվի: Հարկ է հիշել, որ կաթը պետք է լինի գոլ, այլ ոչ թե տաք, քանի որ բարձր ջերմաստիճանի դեպքում մեղրը կկորցնի իր օգտակար հատկությունները:

Օգտագործման եղանակը.

Այս խառնուրդը խորհուրդ է տրվում ընդունել ամեն անգամ հազի, կոկորդի ցավի և գրիպի ու մրսածության այլ ախտանշանների ի հայտ գալու դեպքում: Այն կօգնի մեղմել ախտանշաններն ու արագացնել ապաքինման գործընթացը: Սակայն հարկ է հիշել, որ այս ըմպելիքը կարելի է ընդունել օրական առավելագույնը 3 բաժակ:

Բացի այդ, ցանկացած ժողովրդական դեղամիջոցի ընդունումից առաջ հարկավոր է խորհրդակցել մասնագետի հետ: Հարկ է նաև հիշել, որ առողջական լուրջ խնդիրների դեպքում հարկավոր է անպայման դիմել բժշկին, քանի որ ինքնաբուժությունը կարող է խիստ վտանգավոր լինել առողջության համար և էլ ավելի վատացնել հիվանդի վիճակը: Բացի այդ, միայն փորձառու մասնագետը կարող է ճիշտ ախտորոշել հիվանդությունն ու նշանակել համապատասխան բուժումը, որը չի վնասի և չի առաջացնի կողմնակի բարդություններ: