Некогда бурый медведь был обычен по всей Европе, включая Англию и Ирландию, на юге его ареал достигал северо-запада Африки (Атласский медведь), а на востоке через Сибирь и Китай доходил до Японии. В Северную Америку он, вероятно, попал около 40 000 лет назад из Азии, через Берингов перешеек и широко расселился в западной части континента от Аляски и до севера Мексики.
_running.jpg?uselang=ru)
I know a story about a man. He was the best man in the world. I don’t know if you will like the story or not. Shall I tell you or not? All right, let me tell you. His name was Primo. In Italian it means the first.That was the reason he decided when he was little. — I will always be the first not only by name, but also by work.
I will always be the first to finish everywhere. But the opposite happened. He was always the last everywhere. He was the last of those who were afraid, the ones who ran away, the last of those who lied, the ones who did bad things, and His peers were always the first to do something. One was the first thief in town, the other was the first robber in the area, and the first was the first fool in the whole burial. The first and last man in the world, Primo, was the best man in the world, but he was the last to know. So much so that he didn’t know he was the best man in the world.
Ես մի պատմություն գիտեմ մի մարդու մասին: Նա աշխարհի ամենալավ մարդն էր: Չգիտեմ, պատմությունը ձեզ դուր կգա՞, թե՝ չէ: Պատմե՞մ, թե՞չէ: Լա’վ, պատմեմ: Նրա անունը Պրիմո էր: Իտալերեն դա նշանակում է առաջին: Երևի դա էր պատճառը, որ նա դեռ փոքր ժամանակ որոշեց.
-Միշտ առաջինն եմ լինելու ոչ միայն անունով, այլև՝ գործով: Միշտ և ամեն տեղ առաջինը կինեմ և վե՛րջ:
Բայց դե հակառակն ստացվեց. նա միշտ և ամենուր վերջինն էր:
Նա վերջինն էր նրանց մեջ, ովքեր վախենում էին, ովքեր փախչում էին, վերջինն էր նրանց մեջ, ովքեր ստեր էին փչում, ովքեր վատ բաներ էին անում… Նրա հասակակիցները միշտ ինչ-որ բանում առաջինն էին: Մեկը քաղաքի առաջին գողն էր, մյուսը առաջին ավազակն էր շրջանում, մեկն էլ առաջին հիմարն էր ամբողջ թաղում…
Իսկ նա, հակառակը, վերջինն էր հիմարություններ դուրս տվողների մեջ, և երբ ինքը ստիպված հիմարություն պիտի ասեր, պարզապես ձայն չէր հանում:
Աշխհարի առաջին և վերջին մարդը
Պրիմոն աշխարհի ամենալավ մարդն էր, բայց այդ մասին վերջինն նա իմացավ: Այնքան վերջինը, որ չիմացավ, որ ինքը աշխարհի ամենալավ մարդն էր:
Իմ երազած Հայաստանը, այն Հայաստանն որտեղ մարդիկ չէն արտագաղթում։ Երազանքների Հայաստանում մարդիկ, ինչքան էլ որ անհավանական է ապրեն համերաշխ, առանց <<քուչի>> կռիվների, հանցագործությունների, կռիվների։ Վստահ եմ, որ ապագայում Հայաստանցիները կսովորեն ավելի քաղաքակիրթ պահելաձև։ Ցանկանում եմ, որ Հայաստանցին վերջապես սովորի կարգ ու կանոն և հասկանա, որ աղբամանները ձևի համար դրված չէն։ Իմ երազած երկրում կրթությունը դրված է ավելի բարձր մակարդակի վրա և մարդիկ առաջ են գնում սեփական խելքով, այլ ոչ թե գումարով։ Իմ երազած երկրում Հայաստանը ավելի բարեկեցիկ երկիր է դարձել։ Աղջիկները չէն հետևում մոդայիկ և հագնում են այն ինչ իրենց սազում է։ Տղաները տարբերվում են իրենց պահելաձևով <<ռաբիս>> պահվածքից անցնելով քաղաքակիրթ և հային հարիր պահվածքով։ Ցանկանում եմ, որ Հայաստանցին դադարի սուտ խոսելուց և ազատվի պաբեբայի համբավից։ Հայը պետք է դառնալ ավելի ազնիվ ու զիջող։ Մեր հայերը շատ խելացի են և իմաստուն, սակայն չեն օգտագործում իրենց խելքը և իմաստությունը։ Իմ երազած Հայաստանում մարդիկ օգտագործում են իրենց խելքը, ինչի շնորհիվ մենք դառնում ենք ավելի զարգացած։ Իմ երազած երկրում մարդիկ գումար չեն ընդունվում համալսարան, իսկ բժիշկները հասկանում են, որ պետք է ամեն գնով փրկել հիվանդի կյանքը, չիմանալով նրա սոցիալական կարգավիճակի մասին։ Իմ երազած Հայաստանում մարդիկ կլինեն հաստատուն, կայուն և իրենց քրտինքով կաշխատեն իրենց որվա հացը։ Երազանքի երկրում կբարձրանա մարդկանց աշխատելու ցանկությունը, գործազրկությունը ի սպառ կվերանա երկրից։ Ինչի շնորհիվ կբարձրանա երկրի տնտեսական ցուցանիշները և վերջում ամենակարևորը պետք է ափոխել կառավարությունը, ձևավորել ավելի կայուն պետական մարմիններ։ Կունենանք ժողովրդի մասին մտածող նախագահ, իսկ մարդիկ արտերկիր կմեկնեն միայն հանգստանալու համար։ Նայում ես, ամենուրեք անծանոթ, դառը, քննադատող և սառը հասարակություն է, այն ժամանակվա հյուրասեր հաերից ոչինչ չի մնացել։ Շուրջ բոլորը կեղծում են իրենց սեփական ԵՍ-ը, հանուն իրենց շահի ոտնահարում են ուրիշի իրավունքները և հետո խոսում ուրիշի պարտականություններից, իրավունքներից։ Իմ երազանքների Հայաստանում մարդիկ ավելի բարեհամբույր ու ջեր կլինեն, ավելի ազնիվ։
Նյութը Կազմել է Շուշան Ադամյանը
Մերի Գրիգորյանի բլոգ 