Կար-չկար մի դպրոց կար:Այնտեղ սովորում էին միայն դդումները:Ասեմ որ նրանցից մեկը կարողանումեր կախարդական բառերի միջոցով դառնալ անտեսանելի:Եվ միօր երբ նրանք եկան դպրոց, իրար հարցրեցին դու ինչ հոբբի ունես:Դդումներիցմեկը անտեսանելի էր կարողանում դառնալ,և երբ նրան հարցրեցին թե նա ինչ հոբբի ունի նա պատասխանեց:Քո ի՞նչ գործ:Եվ նրա ընկերը նեղացավ և ասաց:Կոպիտ՛:Եվ մեր դդումը անհարմարզգաց իրեն որ նեղացրեց իր ընկերոջը,և վրթոհված գնաց անտառ:Ճանապարհին նա նկատեց որ նրան հետևում էին,դու մի ասա այդ
հետևողը նրա ընկերներ որին նա կոպտելեր ,և դդումը շրջվում է և ասում է կախարդական բառերը:<<ՏԱԿԻ ՏԱԿԻ>>
և դառնում է անտեսանելի ու ուզում է վախեցնել նրան ովոր համարձակվելեր նրան հետևել և եկավ որ վախացնի այդ հետևողին:
Եկավմոտիկ և ասաց բռնվեցիր, և նրա ընկերը վախից վեր թռավ ,և հասկացավ որ իր ընկերը,կարողանում էր դառնալ անտեսանելի:
Մերի Գրիգորյանի բլոգ 